Yaxın, doğma adamları əbədilik itirəndə tez-tez işlənən qüssəli sözlərdəndir ki, onun səsini bir daha eşitməyəcəyik.

Onunsa aydın, yapışıqlı, nikbinlik dolu və həm də cavan səsini biz dünənlərdə olduğu kimi hələ qarşıdakı çox illərdə də eşidəcəyik.

Azərbaycan efirinin yaşayan müstəsna hekayətlərindən olan Züleyxa xanım Hacıyevanı 2026-cı il sentyabrın 2-də itirdik.

Az öncə -avqustun 25-də 103 yaşı tamam olmuşdu, keçmişdi 104-nə.

Elə həmin gün - sentyabrın 2-də dostlarla söhbətdə Züleyxa xanım haqqında danışmışdım.

Düz 51 il əvvəl Züleyxa xanım Ramiz Mustafayevlə bərabər mənim radioda hazırladığım və bu gün də davam edən "Axşam görüşləri" verilişinin mətnini ilk oxuyan diktorlar idilər.

Züleyxa xanımın səsində radionun səs xəzinəsində o qədər verilişlərim var ki!

Tək mənim yox, onillərcə mehriban səsi ilə hamınınkı olan radiomuzda Züleyxa xanım nə qədər verilişlərə, bədii proqramlara həyat vermişdi.

Bir çoxu radionun "Qızıl fon"unda qorunur və o yadigarlarda Züleyxa xanım həmişə cavan, daim canlı olacaq!

Neçə aylar öncə "Axşam görüşləri" ilə bağlı Ginnesin Rekordlar Kitabına sənədlər hazırlananda 100-nü arxada qoymuş Züleyxa Hacıyeva da verilişin dünəni və indisi ilə bağlı təəssürat-rəyini yazıb imzalamışdı.

Züleyxa xanımın məndə çox fotoları var - ilk gəncliyindən ixtiyar yaşlarına qədər.

İndi gördüyünüz bu fotoda onlar hamısı birlikdədir.

Səsləri bütün Azərbaycana yaxşı tanış olan sevimli diktorlar.

Radiodakı diktorlar otağındadırlar.

Ramiz Mustafayev də buradadır, Züleyxa Hacıyeva da...

Bəlkə də bu şəkil elə həmin 1970-ci illərdə çəkilib - az sonra Ramiz müəllimlə Züleyxa xanım səsyazma otağına gələcəklər, mikrofon qarşısına keçəcəklər, verdiyim mətni gözdən keşirib oxumağa başılayacaqlar, mən də digər otaqdan, pultun yanından onları şüşənin arxasından dinləyəcəyəm.

Elə həyat da belədir.

Günlərin birində sənə əziz olnlardan hansısa növbəti çatınca keçir şüşə raxsına. Daha ora əlin çatmır. Həmişə surəti gözünün önündə. səsi qulağında, amma daha əlçatmaz qədər yaxın və uzaq!

Təbii, bu fotodakılar sonra illər və onillərlə yaşadılar, çalışdılar. Ancaq onlar hamısı mənim hafizəmdə məhz belə cavan, şux, iş başında, mikrofon önündəymiş kimi yaşayaırlar.

Bu gün sentyabrın 3-də Züleyxa xanım çox sevdiyi Vətən torpağına qovuşur.

Onillər boyu Vətənin səsi olan bir insanla ayrılırıq.

Adı da, xatirəsi də, səsi də yaddaşımızda və qəlbimizdə həmişə var olacaq.

 

Akademik Rafael Hüseynov

© Bütün hüquqlar qorunur. Xəbərlərdən istifadə edərkən www.nizamimuseum.az saytına istinad zəruridir.